Je kan er alleen
in met de bus en deze zet je dan af bij de wandelingen naar de view points. Wat
een wandelingen, en wat een scala aan mogelijkheden.
Waar het in de vorige
parken vooral ging om de canyons, rotsen, gebergten etc... Zie je hier ook echt
heel wat andere dingen. Bomen, rivier, bloemen en vele andere dieren.
Doordat
hier geen auto’s rijden is het ook veel rustiger dan de andere parken.
Om het park
in te rijden moesten we eerst door een oude, smalle, lage, tunnel. Voor campers, bussen ed moet even het verkeer
worden stilgelegd zodat ze alleen door de tunnel kunnen. Doordat de tunnel zo
laag is moeten deze voertuigen in het midden van de baan rijden ( het hoogste punt in een tunnel hé) en kunnen er geen andere voertuigen passeren.
Wanneer
wij aankwamen was dit dus het geval, wat een file... Ons maar even geparkeerd en
een kijkje gaan nemen. Blijkbaar was er een probleem met het voeruig in de tunnel
en kon het nog even duren. Dan maar een eerste wandeling om de beentjes te
strekken. En eigenlijk een goed besluit. Want wat een prachtig zicht over Zion!
Tegen onze
terugkomst stond er opnieuw een file, korter gelukkig, en we reden al gauw zelf
ook door de tunnel. En inderdaad voor Amerikanen moet dit wel heel smal zijn...
voor ons viel dit best nog wel mee... wij zijn Belgische banen gewoon! J
In Zion
zelf hebben we uit de vele wandelingen enkele uitgekozen. Deze waren één voor
één allemaal de moeite waard. We waren blij dat we hier een ganse dag konden
ronddwalen want het was echt de moeite. Een waterval doorwandelen en naar een
meertje op de top. Dit lag helemaal omsloten door gebergte en deed echt onaards
aan. Bloemen die groeien op de
rotswanden als zijnde hangende tuinen. En een wandeling lans de rivier die
recht leidt naar een pracht van een Canyon. Hier komen we zeker nog eens terug
om nog meer te kunnen bekijken en wat langere, nog specialere wandelingen te
kunnen maken. Ooit J
Geen opmerkingen:
Een reactie posten