Maar niet zonder eerst de
noodzakelijke hoeveelheid water in te slaan en op zoek te gaan naar een zak ijs
om alles lekker koel te houden. In de meeste hotels kan je ijs gewoon gratis
uit de ijsmachine halen, maar het zou Las Vegas niet zijn als ze ook niet hier
wat geld willen aan verdienen.
Na de
winkel merkte Davy dat we ons wel heel dicht bij de Gun Store bevonden. We zijn in
Amerika en kunnen hier eigenlijk niet geweest zijn zonder deze shop te
bezoeken.
Wat oorspronkelijk gewoon een kijkje nemen zou zijn, werd een iets
langer uitstapje. Davy had al snel beslist ook eens een paar schoten te willen
lossen, en na wat overtuigingskracht van Davy, besliste Liesje ook maar wat te
gaan schieten.
We namen beiden een
proeverspakket J
kwestie van wat verschillend geschut in handen te hebben gehad. Het was iets
duurder, maar de individuele begeleiding die we erbij namen, kwam best wel goed
van pas. Zowel Davy als Liesje wisten goed raak te schieten...zombies en clowns
zijn blijkbaar een goed doelwit. We
hebben beiden de smaak te pakken ... dan toch voor herhaling vatbaar?
Na al deze
gewelddaden reden we richting Death Valley. Langs de baan opnieuw een veranderend
landschap. Al bleef het wel opmerkelijk droog.
Onderweg kwamen we de eerste
Ghost Town van de streek tegen. Vele mensen zijn hier in vroegere tijden
neergestreken voor de mijnindustrie. Lang heeft dit nergens geduurd, met tot
gevolg, heel wat van deze achtergelaten stadjes/dorpjes in deze buurt. Rhyolite
is zo’n dorpje maar met een bijzondere twist.
Een Belg en nog wat andere
kunstenaars hebben hier enkele van hun kunstwerken geplaatst. Dit geeft dit
dorpje een bijzondere verschijning.
Groot was
het niet dus gingen we alweer snel verder. Ongelooflijk, maar de temperaturen
die bleven maar stijgen. Hoe later het op de klok werd, hoe hoger de temperatuur
ging... duidelijk dat we Death Valley inreden.
We hadden nog geen hotel
geboekt, moderne toestanden als online boeken kennen ze daar niet overal, dus
reden we eerst door naar Stove Pipe Wells. Een dorpje met welgeteld 1 motel, 1
restaurant, 1 winkel, 1 tankstation en 1 ranger station. En dat is echt alles. Het was geen probleem om nog een kamer te
krijgen al zijn ze wel heel duur. We hadden zelfs de keuze tussen luxe en
normaal. We wilden de normale kamer nemen, tot we hoorden dat het luxe-deel van
de kamer inhield dat er een frigo op de kamer stond. Hmmm bij 40 graden is dit
niet echt luxe maar bon, dan toch maar de luxe kamer zeker. En inderdaad een
amper werkende koelkast was de enige luxe.
Nadat we
ons geinstalleerd hadden, hoopten we dat het al wel wat zou zijn afgekoeld,
maar niets was minder waar. De wind die erbij was gekomen voelde echt heet aan.
Wat een temperaturen 47°, we hebben aan jullie gedacht en wilden wel een graad
of 20 opsturen J
Ondanks de
hitte beslisten we toch maar al een deel met de auto te bekijken. Vooral de zonsondergang
boven de bergen en woestijn waren prachtig om zien. Voor het kleurenspel in de bergen, Artist
drive, waren we net op tijd. Prachtig al die kleuren in de rotsen. De rest van
de kronkelige weg was wel af te leggen in het donker. Davy zijn rijvaardigheid
werd nog eens getest.
Terug in
Stove Pipe Wells een hapje gaan eten. Als aperitiefje een Mojito gevraagd. Hierovoor
moesten we wel eerst onze identiteitskaart tonen, jaja we zien er dan toch nog
jonger uit dan we zijn J Mojito stond op hun kaart maar kenden ze
eigenlijk niet. Dus wat we in ons glas kregen was toch niet zo denderend. Maar
het eten maken dit meer dan goed. Mmm ribbekes. Suuuuperlekker. Om duimen en vingers bij
af te likken.
Toen we
buitenkwamen sloeg de warmte opnieuw toe, nog steeds meer dan 40 graden. Dan
maar een duik in het zwembad onder een prachtige sterrenhemel. Onvoorstelbaar
hoeveel sterren te zien zijn. En als afsluiter nog een goeienacht van meneer de
schorpioen J Liesje
verschoot zich een hoedje. Een wel heel snel diertje liep ons voor de voeten,
een tarantula? Nee een echte schorpioen. Weer een beestje bij op ons lijstje
van “dieren te zien”.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten